الکترودیاگنوز (EMG و NCV) برای تشخیص دقیق اختلالات عصبی–عضلانی
الکترودیاگنوز یکی از دقیق‌ترین ابزارهای تشخیصی در بررسی عملکرد اعصاب و عضلات است و نقش مهمی در شناسایی علت درد، ضعف یا بی‌حسی اندام‌ها دارد. این روش به تصمیم‌گیری صحیح درمانی کمک می‌کند و از درمان‌های غیرضروری جلوگیری می‌نماید.
الکترودیاگنوز چیست؟
این بررسی شامل تست‌هایی است که انتقال پیام عصبی و پاسخ عضله را ارزیابی می‌کند و نشان می‌دهد آیا عصب یا عضله دچار آسیب شده است یا خیر.
EMG و NCV چه تفاوتی دارند؟
NCV سرعت انتقال پیام عصبی را بررسی می‌کند، در حالی که EMG فعالیت الکتریکی عضله را می‌سنجد. ترکیب این دو تست تصویر دقیقی از وضعیت عصبی–عضلانی ارائه می‌دهد.
چه بیماری‌هایی با این روش تشخیص داده می‌شوند؟
دیسک گردن و کمر
سندرم تونل کارپال
آسیب‌های عصبی
ضعف‌های عضلانی نامشخص
این تست برای چه کسانی ضروری است؟
افرادی با بی‌حسی، گزگز، ضعف عضلانی یا دردهای عصبی طولانی‌مدت بیشترین سود را می‌برند.